Aktualności

ZAMKNIĘCIE PRZEDSZKOLA ...

SZANOWNI RODZICE Ze względu na bezpieczeństwo dzieci i rodziców od 29 marca do 16 kwietnia br. przedszkole będzie zamknięte. Wyjątkiem ...

Wirtualny spacer po przedszkolu

Szanowni Rodzice Kandydatów do Przedszkola, Corocznie, w czasie rekrutacji, organizowaliśmy dzień otwarty, abyście Państwo mogli obejrzeć ...

DYŻUR WAKACYJNY 2021

Szanowni Rodzice Wspólnie z Radą Rodziców został uzgodniony termin przerwy wakacyjnej w funkcjonowaniu przedszkola – PRZEDSZKOLE ...

przydatne Linki

Aktualności

Zaproszenie na warsztaty

 

 

Zaproszenie na warsztaty dla Rodziców

 

 

ZAPROSZENIE

 

SPOTKANIA ADAPTACYJNE

dla nowoprzyjętych dzieci 3-letnich, które będą od 01.09.2020 r. uczęszczały do  Przedszkola nr 158, odbędą  się w dniach:

grupa Delfinków - 25 sierpnia 2020 r.  w godz. 10.00 – 11.00 
                               26 sierpnia 2020 r.  w godz. 15.00 – 16.00

grupa Biedronek - 25 sierpnia 2020 r.  w godz. 15.00 – 16.00 
                               26 sierpnia 2020 r.  w godz. 10.00 – 11.00

W spotkaniu uczestniczy dziecko i rodzice.

Na spotkania adaptacyjne zabieramy obuwie na zmianę 
i dobry humor:)

„Wszystkiego, co naprawdę trzeba wiedzieć, nauczyłem się w przedszkolu
– o tym jak żyć, co robić, jak postępować, współżyć z innymi,
patrzeć, odczuwać, myśleć, marzyć
i wyobrażać sobie lepszy świat..”

                                                                                    ROBERT FULGHUM

 

 Co mogą zrobić rodzice, aby przygotować dziecko do przedszkolnego startu?

 

  • Należy postarać się przedstawić dziecku przedszkole w sposób pozytywny i pełen entuzjazmu, zachowując przy tym umiar i naturalność.

 

  • Stopniowo dostosowywać rytm dnia dziecka do rytmu panującego  w przedszkolu – wstawanie o stałej, niezbyt późnej godzinie (śniadanie w przedszkolu jest o 8.30), stałe pory posiłków, stała godzina wychodzenia na spacer, powtarzanie codziennych drobnych rytuałów (np. wspólne sprzątanie zabawek, mycie rąk w określonych sytuacjach, wspólna zabawa, itp.)

 

  • Wykorzystać okazję do uczestniczenia z dzieckiem w spotkaniach adaptacyjnych
    w przedszkolu. Dzięki nim dziecko w obecności bliskich osób dorosłych może bezpiecznie poznać, czym jest przedszkole.

 

  • Jeśli dotąd dziecko nigdy nie rozstawało się z rodzicami, warto poświęcić czas
    i podjąć wysiłek, aby przyzwyczaić dziecko do krótkiej rozłąki i pozostawiać je pod opieką innej osoby dorosłej (zapewniając dziecku pełne bezpieczeństwo). Dobrze, aby podczas ćwiczenia rozłąki z rodzicami, była to zawsze ta sama osoba.

 

  • Warto zapewnić dziecku kontakty i możliwość zabawy z innymi rówieśnikami.

 

  • Jeśli dziecko nie jest jeszcze w pełni samodzielne w zakresie samoobsługi, to okres wakacji przed przedszkolną inauguracją należy wykorzystać, aby sytuację poprawić.

    

Należy zastanowić się, z czym dziecko nie potrafi jeszcze samo się uporać.

 

Gdy dziecko jest karmione, ubierane, wysadzane na nocnik (nosi pampersy), wożone w wózku - to znaczy, że jest traktowane poniżej swoich możliwości rozwojowych.

 

Rodzice powinni pamiętać, aby nie ulegać pokusie wyręczania i zastępowania dziecka we wszystkich czynnościach. Można natomiast towarzyszyć dziecku w próbach samodzielności, zapewniając je o swojej gotowości do pomocy. Następnie stopniowo wycofywać się z prostych czynności, aby dziecko samo mogło doświadczyć sukcesu, przekonać się o swoich możliwościach, uwierzyć w siebie i stać się bardziej niezależne.

 

 

Dziecko 3-letnie w przedszkolu:

  • sygnalizuje swoje potrzeby fizjologiczne i potrafi korzystać z sedesu (małego)
  • potrafi samodzielnie umyć, wypłukać i wytrzeć ręce
  • potrafi posługiwać się łyżką i samodzielnie spożyć posiłek o różnej konsystencji
  • potrafi wytrzeć nos chusteczką w razie zauważonej potrzeby
  • potrafi wkładać kapcie (buty) i podejmuje próby samodzielnego rozbierania
  • i ubierania się
  • sprząta zabawki po skończonej zabawie
  • komunikuje werbalnie lub niewerbalnie inne swoje potrzeby (np. potrzeba napicia się między posiłkami, chęć zjedzenia dokładki, chęć zabawy jakąś zabawką, itp.)

 

 

 

  • O aktywny udział dziecka w przygotowaniach do pójścia do przedszkola można zadbać np. kupując wspólnie z nim kapcie lub pościel i piżamę (ulubiony kolor, wzór). Wspólnie można też wybrać przytulankę, która będzie dziecku towarzyszyć.

 

W dniu inauguracji najcenniejszy dla dziecka jest spokój jego rodziców.

 

  • Dlatego wieczorem, poprzedniego dnia, można razem naszykować ubranie
    i opowiedzieć dziecku, jak będzie wyglądał jego dzień od chwili przebudzenia
    oraz postarać się, aby dokładnie tak było. Rano wstać na tyle wcześnie, aby spokojnie wykonać rutynowe czynności.

 

  • Do przedszkola należy wyjść wcześniej i bez pośpiechu, konkretnie powiedzieć dziecku, kiedy będzie odebrane, np. „po obiedzie”, a nie „za chwilkę”. Koniecznie trzeba dotrzymać obietnicy.

 

  • Pożegnanie w przedszkolu powinno czułe, ale krótkie, niezależnie od okoliczności (płacz dziecka, smutek) – przedłużanie tego momentu tylko pogorszy sytuację. Zwykle po wejściu do sali uwaga dziecka przenosi się na otoczenie (zabawki, rówieśnicy, to co mówi pani) i dziecko uspokaja się.

 

  • Jeżeli rodzice zapisują dziecko na całodniowy pobyt w przedszkolu, powinni poinformować je o leżakowaniu po obiedzie. To nie może być dla dziecka zaskoczeniem.

 

Argumenty przemawiające za krótszym pobytem i rezygnacją z leżakowania
w początkowym okresie uczęszczania dziecka do przedszkola, dotyczą przede wszystkim zminimalizowania obciążenia organizmu dziecka długotrwałym przebywaniem w nowych warunkach i związanym z tym stresem.

 

Czasami rodzice nie mogą nawet w pierwszych dniach odbierać dziecka po obiedzie. Ma ono wtedy szansę poznać cały rozkład dnia w przedszkolu od początku przebywania w nim. Wówczas leżakowanie będzie jego normalnym punktem. Unika się w ten sposób adaptacji rozłożonej na dwa etapy.

 

Niezależnie od podjętej decyzji w tej kwestii, należy pamiętać o konsekwencji
w postępowaniu. Rozpaczającego dziecka nie można uspokajać obietnicą wcześniejszego odebrania, jeśli nie zamierza się tego zrealizować. Dziecko zawsze powinno wiedzieć, czy danego dnia będzie leżakowało, czy  nie.

 

 

Dziecko raz wprowadzone w błąd lub oszukane, traci wątłą cierpliwość, pokładane w rodzicach zaufanie, a rodzice ryzykują zupełne zniechęcenie dziecka do leżakowania albo nawet do przedszkola. 

 

 

 

Rady dla rodziców w pierwszych dniach września

 

  • Nie przeciągaj pożegnania w szatni. Pomóż dziecku rozebrać się, pocałuj je i wyjdź.

 

  • Nie zabieraj dziecka z powrotem do domu, kiedy płacze przy rozstaniu. Jeśli zrobisz to choć raz, będzie wiedziało, że łzami można wiele wymusić. Największe nasilenie płaczu jest zawsze w dniu drugim i trzecim (też po weekendzie). Pierwszego dnia większość dzieci nie płacze - zwycięża ciekawość przedszkola.

 

  • Nie obiecuj: „Jeśli pójdziesz do przedszkola, to coś dostaniesz” (to forma przekupywania). Gdy przyjdziesz po dziecko, możesz dać mu mały prezencik. Możesz wtedy powiedzieć: „Witaj, myślałam/em o tobie. Popatrz, mam coś dla ciebie.”

 

  •  Jeśli dziecko przy pożegnaniu z mamą płacze, może warto, aby przez kilka dni odprowadzał je do przedszkola tata.

 

  • Kontroluj to, co mówisz do dziecka. Zamiast: „Już możemy wracać do domu”, powiedz: „Teraz możemy iść do domu”. To niby niewielka różnica, a jednak pierwsze zdanie ma negatywny wydźwięk.

 

  • Nie wymuszaj na dziecku, żeby zaraz po przyjściu do domu opowiedziało, co się wydarzyło w przedszkolu. To powoduje niepotrzebny stres.

 

  • Zawsze pytaj o wydarzenia w przedszkolu w aspekcie pozytywnym: „co ciekawego dziś robiliście?”, „w co się dziś bawiłeś/łaś? z kim?”, „co dobrego jadłeś/łaś?”, „czy byliście dziś na dworze?”, itp.

 

  • Unikaj pytań: „czy ktoś tobie dziś dokuczał?”, „czy XY cię dziś uderzył?”, „czy ktoś zabierał ci zabawki?” – nawet, jeżeli poprzedniego dnia miało miejsce takie zdarzenie. O tego rodzaju sprawy pytaj wyłącznie nauczycielki, a jeżeli dziecko samo zasygnalizuje taką sytuację, zawsze wyjaśnij to następnego dnia
    z nauczycielką.

 

  • Pamiętaj: Zawsze żegnaj i witaj swoje dziecko UŚMIECHEM!

 

 

 

WYPRAWKA 3-LATKA – na początek

 

 Wszystkie ubrania dziecka muszą być podpisane, także bielizna i kapcie!

(czasami kilkoro dzieci ma taką samą rzecz)

 

ulubiona zabawka – najlepiej przytulanka, która pomoże w trudnych chwilach - można podpisać inicjałami na wszywce

koniecznie musi być czysta, często prana i cała (nie popruta)

 

kapcie – na podeszwie antypoślizgowej, wygodne i łatwe do wkładania, zapinane na rzepy, zatrzaski lub z gumką

 

kocyk do spania - dzieci będą odpoczywać na leżakach, na których najlepszy do odpoczynku będzie cienki kocyk, w wymiarach 140x200 cm, powleczony poszewką (będzie składany w „Z”)

 

piżama wciągana, a nie zapinana na guziki

 

- dodatkowy zestaw ubrań na zmianę - zapakowanych w przewiewny (lniany, bawełniany) worek, adekwatnych do pory roku, np.:

podkoszulka, bluzka, t-shirt, spodnie, spódniczka, majtki, skarpetki, rajstopy

 

torebki na zabrudzone, mokre rzeczy

 

- pudełko chusteczek higienicznych (wyciąganych)

 

- opakowanie chusteczek wilgotnych.

 

 

 

Uwagi dotyczące ubierania dziecka do przedszkola

 

  • Spodnie, spódniczki, najlepiej na gumkę - nie za luźną i nie za ciasną.

 

  • Nakrycie głowy także w okresie letnim.

 

  • Bluzki z odpowiednio luźnymi rękawami. Dzieci myją ręce z podciągniętymi rękawami, aby ich nie zmoczyć. Gdy rękawy są za ciasne  i nie dają się podciągnąć, dziecku trudno będzie ich nie zalać.

 

  • Buty wyjściowe: bezpieczne (nie klapki, nie drewniaki i nie śliskie), łatwe do wkładania, zapinane na rzepy lub suwak (sprawny).

 

  • W dni deszczowe – kalosze, kurtki przeciwdeszczowe z kapturem lub pelerynki.

 

  • Odzież wierzchnia zawsze adekwatna do pogody danego dnia! Zdarza się, że brak odpowiedniego ubrania u jednego dziecka, powoduje brak możliwości wyjścia na dwór z całą grupą.

 

  • Kapcie najlepsze na gumowej podeszwie, zapinane na rzepy (z wyjątkiem ortopedycznych). Ułatwiają dziecku samodzielne zdejmowanie  i wkładanie, czyli osiąganie samodzielności w zakresie jego możliwości.

 

  • Szczególną uwagę  należy zwrócić na sprawność suwaków. Dzieci nie potrafią ich zreperować same, więc opóźnia to bądź uniemożliwia wyjście do ogrodu całej grupy. Trzylatek z czasem sam zaczyna zapinać i rozpinać suwak, ale musi być on sprawny.

 

  • Wszystkie ubrania i zabawki domowe dziecka w przedszkolu powinny być oznakowane (imieniem bądź inicjałami), gdyż dzieci często gubią drobne części swojej garderoby, a gdy kilkoro dzieci ma takie same, nie sposób ich rozpoznać. Dotyczy to też rękawiczek, szalików, itp.

 

 

Najważniejsze, aby w każdym momencie okresu adaptacji zachować spokój.

Personel przedszkola ma wieloletnie doświadczenie i wysokie kwalifikacje.

Wszyscy wiemy, że początek września to czas trudny dla dzieci i dla rodziców.

Dla nas też nie jest łatwy, ale jesteśmy na to przygotowani.

 

Prosimy o odrobinę zaufania i posłuchanie naszych rad,

nawet, jeżeli będzie to dla Państwa trudne :)

WYPRAWKA 3-LATKA:

·      Buty na zmianę (wygodne kapcie na podeszwie antypoślizgowej, łatwe do wkładania, na rzepy lub zatrzaski);

·      Dodatkowy zestaw ubrań (ubrania na zmianę należy spakować do bawełnianego worka);

·      Piżama (wciągana, a nie zapinana na guziki);

·      Ulubiona zabawka (najlepiej  czysta i pachnąca Przytulanka, która pomoże w trudnych chwilach, podpisana inicjałami na wszywce);

·      Cienki kocyk (dzieci będą odpoczywać na nowych leżakach, na których najlepszy do odpoczynku będzie cienki kocyk, w wymiarach 160x200 cm, powleczony poszewką);

·      Torebka na zabrudzone, mokre rzeczy;

·      Pudełko chusteczek higienicznych (wyciąganych);

·      Opakowanie chusteczek wilgotnych.

 

Wszystkie ubrania oraz rzeczy dziecka muszą być podpisane, także bielizna i kapcie!

 

 

„Wszystkiego, co naprawdę trzeba wiedzieć, nauczyłem sięw przedszkolu 
– o tym jak żyć, co robić, jak postępować, współżyć z innymi, patrzeć, odczuwać, myśleć, marzyći wyobrażać sobie lepszy świat.”

                                                                                    ROBERT FULGHUM

 

 

 Co mogą zrobić rodzice, aby przygotować dziecko do przedszkolnego startu?

·      Należy postarać się przedstawić dziecku przedszkole w sposób pozytywny i pełen entuzjazmu, zachowując umiar oraz naturalność.

·      Stopniowo dostosowywać rytm dnia dziecka do rytmu panującego  w przedszkolu.

·      Wykorzystać okazję do uczestniczenia z dzieckiem w spotkaniach adaptacyjnych 
w wybranym przedszkolu. Dzięki nim maluch w obecności bliskich dorosłych może bezpiecznie poznawać, czym jest przedszkole.

·      Jeśli dotąd dziecko nigdy nie rozstawało się z rodzicami, warto poświęcić czas 
i wysiłek, aby przed przedszkolną rozłąką mogło mieć kontakt z inną osobą dorosłą (zapewniając dziecku pełne bezpieczeństwo). Dobrze, aby podczas ćwiczenia rozłąki z rodzicami, była to ta sama osoba.

·      Warto zapewnić dziecku kontakty z innymi rówieśnikami.

·      Jeśli dziecko nie jest jeszcze w pełni samodzielne w zakresie samoobsługi, to okres dwóch, trzech miesięcy przed przedszkolną inauguracją jest wystarczający, aby sytuację poprawić.

    

      Należy zastanowić się, z czym dziecko nie potrafi samo się uporać. Gdy maluch jest karmiony, ubierany, wysadzany na nocnik, wożony w wózku to znaczy jest traktowany poniżej swoich możliwości. Rodzice powinni pamiętać, aby nie ulegać pokusie wyręczania oraz zastępowania malca we wszystkich czynnościach. Można natomiast towarzyszyć dziecku w próbach samodzielności, zapewniając go o swojej gotowości do pomocy. Następnie stopniowo wycofywać się z prostych czynności, aby dziecko samo mogło doświadczać sukcesu, przekonać się o swoich możliwościach, uwierzyć w siebie i stać się bardziej niezależnym.

 

·      O aktywny udział maluszka w przygotowaniach można zadbać kupując wspólnie z nim pościel i piżamę  – taką, która podoba się jemu (ulubiony kolor, wzór). Wspólnie też wybrać przytulankę, która będzie mu towarzyszyć.

·      W dniu inauguracji najcenniejszy dla dziecka jest spokój jego rodziców. Dlatego wieczorem poprzedniego dnia można razem naszykować sprawdzone wcześniej ubranie, opowiedzieć dziecku, jak będzie wyglądał jego dzień od przebudzenia oraz postarać się, aby tak było. Rano wstać na tyle wcześnie, aby spokojnie wykonać rutynowe czynności.

·      Do przedszkola wyjść nie w ostatniej chwili, konkretnie powiedzieć dziecku, kiedy będzie odebrane, np. „po obiedzie”, a nie „za chwilkę”. Koniecznie dotrzymać obietnicy. Pożegnanie powinno być krótkie i niezależnie od okoliczności nie powinno trwać wiele dłużej.

·      Jeżeli rodzice zapisują dziecko na 8–godzinny pobyt w przedszkolu, powinni poinformować o leżakowaniu swoją pociechę. Argumenty przemawiające za rezygnacją z leżakowania w początkowym okresie pobytu dziecka w przedszkolu dotyczą przede wszystkim zminimalizowania obciążenia organizmu dziecka długotrwałym przebywaniem w nowych warunkach. Czasami rodzice nie mogą odbierać dziecka po obiedzie. Ma ono szansę poznać cały rozkład dnia w przedszkolu od początku przebywania w nim. Wówczas leżakowanie jest jego normalnym punktem. Unika się w ten sposób adaptacji rozłożonej na dwa kroki. Niezależnie od podjętej decyzji w tej kwestii, należy pamiętać o konsekwencji; rozpaczającego dziecka nie uspokajać obietnicą wcześniejszego odebrania, jeśli nie zamierza się tego zrealizować. Maluszek zawsze powinien wiedzieć, czy będzie leżakował, czy  nie.

·      Dziecko wprowadzone w błąd, oszukane, traci wątłą cierpliwość, pokładane w rodzicach zaufanie, a rodzice ryzykują zupełne zniechęcenie go do leżakowania albo nawet do przedszkola. 

 

Rady dla rodziców w pierwszych dniach września

·      Nie przeciągaj pożegnania w szatni. Pomóż dziecku rozebrać się, pocałuj je i wyjdź.

·      Nie zabieraj dziecka do domu, kiedy płacze przy rozstaniu. Jeśli zrobisz to choć raz, będzie wiedziało, że łzami można wiele wymusić. Największe nasilenie płaczu jest zawsze w dniu drugim i trzecim. Pierwszego dnia większość dzieci nie płacze - zwycięża ciekawość przedszkola.

·      Nie obiecuj: Jeśli pójdziesz do przedszkola, to coś dostaniesz (to forma przekupywania). Gdy przyjdziesz po dziecko, możesz dać mu mały prezencik. Możesz wtedy powiedzieć: Witaj, myślałam/-em o tobie. Popatrz, mam coś dla ciebie.

·       Kontroluj to, co mówisz. Zamiast: Już możemy wracać do domu, powiedz: Teraz możemy iść do domu. To niby niewielka różnica, a jednak pierwsze zdanie ma negatywny wydźwięk.

·      Nie wymuszaj na dziecku, żeby zaraz po przyjściu do domu opowiedziało, co się wydarzyło w przedszkolu. To powoduje niepotrzebny stres.

·      Jeśli dziecko przy pożegnaniu z mamą płacze, może warto, aby przez kilka dni odprowadzał je do przedszkola tata.

·      Pamiętaj: żegnaj i witaj swoje dziecko zawsze UŚMIECHEM!

Kontakt

Przedszkole Nr 158

ul. Dwóch Mieczy 30/36
04-491 Warszawa

tel: 22 611-91-32
e-mail: p158@edu.um.warszawa.pl

Mapa dojazdu

× Ta strona używa plików cookies. Dowiedz się o celach i zasadach ich wykorzystywania.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z ustawieniami swojej przeglądarki.